Parzenie kawy

Parzenie kawy

Kawa naturalna, tzw. prawdziwa (z krzewu lub drzewa kawowego), stała się u nas w ostatnich latach bardzo popularnym napojem.

Do Europy kawę przywieziono już w połowie XVII w., ale początkowo nie zyskała sobie zbytniej popularności. Pito ją tylko w bogatych domach, i to w niewielkich ilościach. Do Polski przywiózł kawę Jan III Sobieski. Zdobył ją od Turków jako trofeum wojenne w bitwie pod Wiedniem.

Upalone ziarna kawy charakteryzują się pięknym, aromatycznym zapachem i specyficznym gorzkawym smakiem, toteż często używa się jej jako dodatku do ciast, tortów, kremów, wyrobów czekoladowych itp.

Pita jednak zbyt często i w nadmiernych ilościach może być szkodliwa dla zdrowia, szczególnie u osób chorych na serce i nadciśnienie.

Kawa jako napój najsmaczniejsza jest z ekspresu, w którym parzy się ją pod ciśnieniem i dzięki temu jest mocna i aromatyczna. W domowych warunkach można ją parzyć kilkoma sposobami.

— parzenie kawy w porcelanowym lub kamionkowym dzbanku,

—  parzenie kawy w termosie,

— parzenie kawy w emaliowanym garnku,

—parzenie kawy w ekspresie (domowym).

Na szklankę wody bierze się około 1 i pół do 2 łyżeczek drobno zmielonej i świeżo upalonej kawy.

Kawa parzona w dzbanku. Najpierw należy wymierzyć pojemność dzbanka. Następnie wyparzyć dzbanek, wlewając do niego nieco wrzątku. Po wylaniu wrzątku z dzbanka wsypuje się doń kawę i zalewa odpowiednią ilością gotującej wody. Dzbanek trzeba przykryć przykrywką, dziobek zatkać kawałkiem waty, ligniny lub serwetki papierowej, aby nie ulatniał się aromat, i pozostawić na kilka minut w cieple. Po 10-15 min kawa jest gotowa.

W termosie kawę parzy się podobnie jak w dzbanku, z tym że może być zaparzona nawet na kilka godzin przed podaniem, ponieważ termos długo utrzymuje ciepło. Jest to szczególnie wygodne w podróży. Kawa w termosie ma jednak gorszy smak niż kawa parzona w ekspresie lub dzbanku, gdyż podczas dłuższego przetrzymywania nabiera specyficznego smaku, charakterystycznego dla tego naczynia.

W emaliowanym garnku ze szczelnie dopasowaną przykrywką kawę parzy się w sposób następujący: po wymierzeniu pojemności garnka wsypuje się kawę, zalewa wrzątkiem, przykrywa i stawia na płytce azbestowej umieszczonej na kuchence gazowej lub elektrycznej. Kawa nie może się zagotować, gdyż traci wtedy swój charakterystyczny smak i zapach. Po 5-10 min kawa jest gotowa.

W ekspresie kawę parzy się zgodnie z przepisem załączonym do maszynki. Zwykle bierze się znacznie więcej kawy w stosunku do wody niż przy parzeniu poprzednimi sposobami. Kawa z ekspresu jest bardzo mocna i dlatego podaje się ją w małych ilościach, najlepiej w malutkich filiżankach.

Najmniej smaczna jest kawa parzona (niestety dość powszechnie) bezpośrednio w szklankach. Wsypana do zimnego naczynia bez przykrycia, szybko traci swój charakterystyczny smak i zapach.

W szklankach lub filiżankach można jedynie z powodzeniem przyrządzać koncentraty kawy naturalnej, takie jak: kawa liofilizowana, nesca, amino lub ideal.

Do szklanki lub dużej filiżanki wsypuje się 1 czubatą łyżeczkę koncentratu kawy i zalewa odpowiednią ilością gorącej wody. Nie musi to być wrzątek, wystarczy, jeśli woda jest gorąca (ale przegotowana), gdyż kawa ta bardzo łatwo się rozpuszcza. Nie wymaga przy tym zaparzania tak jak naturalna kawa mielona.

Bardzo smaczna jest kawa po „wiedeńsku”, tj. z dodatkiem słodkiej śmietanki lub mleka skondensowanego (z puszki lub tuby).

Do 1 szklanki kawy wlewa się około 3-4 łyżeczki śmietanki lub mleka.